Als een morgenster op zoek naar stilte

Stilte is schaars. Hoewel mensen zeggen dat ze graag stil willen zijn, doen ze het vaak niet. Als een morgenster kun je misschien eens op zoek gaan, naar iets kostbaars.. Dankzij de stilte.

Over stilte kun je niet praten. Je moet stil zijn. Veel mensen zijn bang voor stilte. Dan ben je alleen thuis en dan moet toch die radio aan. Of in de auto. En dan moet er toch weer geluid bij. Geluid van muziek of een nieuwsuitzending. Bang voor de stilte. Dat zie je overal. Als je ergens uit eten gaat of in een stationsrestauratie blijft hangen, zie je ineens een stel aan tafel. Ze kennen elkaar waarschijnlijk nog maar nauwelijks, misschien is het een eerste afspraak, een jonge man tegenover een jonge vrouw, ze zitten elkaar te verkennen en zoeken naar woorden. Ze willen het gesprek op gang houden en dan valt hij stil en dan zie je hem verlegen met z’n ogen wegduiken. Hij weet nu niet wat hij moet zeggen. Weet u nog die ene boer uit het programma ‘Boer zoekt vrouw’? Er is er elk seizoen wel een. Met plaatsvervangende schaamte zat ik te kijken naar die jongen die amper een woord durfde spreken. 

Ik herinner me de eerste keer dat ik in een groep zat waar gemediteerd werd. En ik denk aan de stilte die daar behoorde te zijn. Ik weet nog van de onrust in mezelf en de moeite die ik had om mee te komen in die stille stroom. Stilte is de ervaring van geen enkel geluid, of zo weinig dat het heel natuurlijk en rustgevend is. Als je aan het strand loopt en je bent ver weg van een stad of treingeluid, dan hoor je in feite de stilte niet, maar je ervaart wel de stilte. Het geluid van de zee of van de wind bepalen je merkwaardig genoeg bij de stilte. Sommige mensen zijn er dol op, op stilte. Er zijn mensen die heel vroeg op staan, al was het alleen maar omdat ze zich dan goed bewust zijn dat ieder nog slaapt. De wereld is stil. Een enkele morgenster daargelaten. U weet wat een morgenster is? Iemand die héél vroeg als het nog haast niet licht is zoekt naar wat er aan de kant van de weg al klaar staat voor de vuilnisman. Misschien zit er iets kostbaars bij. Sommige mensen werken ’s nachts, de hele nacht soms, omdat ze zeggen dat als alles om hen heen stil is, de mensen in hun eigen huis ook, geen telefoon, geen piepje van een binnenkomende email. Dat is de tijd dat je je pas goed kunt concentreren. 

Misschien moet je juist deze laatste dagen van het jaar wel vroeg opstaan, heel vroeg. En voelen dat je leeft. En dat jij jij bent. En de stilte om je heen en gaandeweg ook in je ervaren. Gewoon ervaren...